Blik op Hel van het Noorden editie 2005: klassieke tijden herleven
Coach Jeroen Beliën doet verslag van de op zondag 27 november verroeide Hel van het Noorden.
Zoals de kop van dit stukje al doet vermoeden was het in vele opzichten weer een klassieke Hel. Zoals gewoonlijk 's ochtends vroeg je bed uit alsmede koud en guur weer. Nieuw dit jaar was het feit dat er een klein aantal roeiverenigingen door de wind en zware sneeuwval van afgelopen vrijdag niet konden komen. Ondanks het vroege uur waren bij mijn aankomst de boten al opgeriggerd; de roei(st)ers waren net op het water en begaven zich richting start. In een matig sneeuwbuitje sloot ik me samen met Vincent de Loos, Maarten Nieuwenburg en Arnoud Emke aan in de lange stoet van voornamelijk kleumende coaches richting start. Dit soort fietstochten in deze omstandigheden zijn al een hel op zich (enkeltje start: 11 km), maar voor sommigen niet, zoals bondscoach Mark Emke die al toeterend met een vriendelijke glimlach je bijna van de weg duwt en duidelijk probeert te maken dat hij er toch wel warmpjes bij zit.
Muda's op kop
Eenmaal bij de start aangekomen werd na de nodige vertraging de eerste boot van het heren senioren tweezonderveld gesommeerd aan hun helle tocht te beginnen. En wat voor een 2-. Het waren de gebroeders Tycho & Vincent Muda die nota bene als junioren de Hel als eerste mochten starten. En hoe. Tempootje 46 spoten ze weg, waarbij ze menig verkleumde coach verbaast achter lieten. Deze konden alleen maar uitbrengen: "Dit houden ze nooit vol!". Ha, in tegendeel, dit dappere duo startte en finishte als eerste en liet daarbij menig ander 2- op grote achterstand achter zich. Net zoals op Tromp was slechts één 2- uit de selectie van Mark Emke in staat dit inmiddels illustere duo voor te blijven.
Slechts 19 seconden waren deze heren sneller. Prima prestatie dus. Deze prestatie heeft de verkleumde meefietsende coaches en supporters behoorlijk verwarmd en uitgekeken werd naar de andere in het ochtendblok voor RIC gestarte roei(st)ers. Als eerste kwam Ellen Maas voorbij. In een wat beheerster tempo leverde zij strijd in het dames senioren skiffveld.
Hoewel Ellen meer van het 2km-seizoen houdt, leverde zij vooral door een goed middendeel en eindschot een prima lange afstandsprestatie. In het daarop volgende sub-blok startte Jip, Timo, Philip en Anton in de jongens 18 skiff. Geheel gebruikelijk en om de vingers een beetje warm te houden besloot ik zoveel mogelijk tijden te klokken met de klassieke – inmiddels wel digitale – stopwatch. Timo, die direct achter Jip gestart was, liet er geen gras over groeien en zette meteen de aanval op Jip in. Al vechtend haalde ze menig voor hen gestarte junior in, waarbij Jip Timo uiteindelijk ook voorbij moest laten gaan. Inmiddels waren Philip en Anton ook gestart, waarbij Philip werkelijk als een komeet op de voor hem gestarte naaste concurrent voor de overwinning af stoof. Anton, wat stoïcijns roeiende, liet zich niet gek maken en roeide zich in tempootje 28 langs heel wat eerder gestarte junioren. In de buurt van de finish bleek dat Philip ook op Timo een aardig stukje was ingelopen, maar dat Timo ten opzichte van de overige roeiers hetzelfde had gedaan. Na voor alle vier de finishtijden te hebben geklokt kon aan de terugtocht begonnen worden.
Verwarring door tijdregistratieproblemen
Daar werd vrij snel pijnlijk duidelijk dat er problemen waren met de tijdregistratie. De Muda's hebben er even van mogen genieten dat ze 2e stonden, toen hun veld van de monitoren die de uitslagen toonden werd verwijderd. Ellen zwierf van een 8e, een 10e, naar uiteindelijk de 13e plaats. Of dit haar werkelijke plek is zullen we nooit met zekerheid weten, daar het gebruikte systeem om de tijden te klokken, en met name de personen die klokten, het zoals later bleek behoorlijk lieten afweten. Bij de junioren 18 skiff was het helemaal op zijn zacht gezegd een zooitje. Timo stond knap op de 3e plek, Philip op een voor hem teleurstellende 11e plek en Jip en Anton waren in bijna dezelfde tijd op de toen nog 15-16e plaats geëindigd. De tijden van Timo, Jip en Anton klopten overigens op de seconde met de tijden die ik had geklokt, maar de tijd van Philip week bijna een minuut af van wat die had moeten zijn. Na overleg met de wedstrijdleiding, het bekijken van de finish video en de geklokte (verschil)tijden op de goedkope plastic chronograaf gaf de wedstrijdleiding toe dat de eindtijd van Philip inderdaad niet klopte. Zijn tijd werd uiteindelijk met bijna één minuut gecorrigeerd waarmee Philip toch voor zichzelf en RIC blik op de Hel van het Noorden haalde, althans op dat moment...
Het middagblok
Nadat de ochtendploeg naar huis was vertrokken werd er 's middags door Marcel Vervloet in het veteranen skiffveld, Remco de Keizer in het heren skiffveld en Adriaan van der Zee in het lichte heren skiffveld gestreden.
Het weer was inmiddels behoorlijk veranderd. Geen sneeuw meer, minder wind en vooral een stuk warmer. Of dit nu de oorzaak was of het feit dat een spui open stond, ik kreeg de indruk dat het 's middags minder snel weer was. Toch werd er nog behoorlijk hard geroeid en vooral weer met tijden gegoocheld.
Remco beet voor RIC het spits af. Hij zette t.o.v. vorig jaar een prima prestatie neer en eindigde uiteindelijk met zes roeiers binnen de anderhalve seconde op de 15e stek op 1 minuut en 23 seconden van een andere zeg maar semi-RIC-roeier Dirk Lippits (Dirk komt voor Thêta uit maar heeft sinds de Head of the Charles in Boston zijn boot bij ons gestald). Adriaan roeide vervolgens technisch sterk naar een 10e plek op ongeveer dezelfde achterstand ten opzichte van de eerste plek als Remco. Marcel Vervloet roeide verbeten naar een 9e plek en moest Jan-Bas van Noord helaas 5 seconden voor laten gaan. Alle drie de heren hebben op betere plekken gestaan: Remco 10e, Adriaan 8e en Marcel 6e, maar na wederom gegoochel met de eindtijden zijn ze ietwat teruggezet.
Na een voorspoedige terugreis kreeg de Hel nog een staartje, daar bleek dat de overeengekomen correctie voor Philip uiteindelijk in de officiële uitslag op internet niet was doorgevoerd, dan wel overgenomen. Na wat telefoontjes heen en weer kon uiteindelijk om 22:30 de overwinning van Philip worden gevierd! Kortom toch nog een "mooie" Hel waarbij vooral de zeer knappe 2e plek van Tycho en Vincent als junioren in het heren tweezonderveld, de overwinning van Philip in het junioren 18 skiffveld en de knappe 4e plek van Timo in hetzelfde veld opvallen.

Driemaal raak op finaledag OKT
Gefeliciteerd!