Hallo allemaal!

Afgelopen zondag heb ik in Boston mijn vorige stuk geschreven en ik zou die avond verder gaan met het verslag, maar helaas is dat dus niet gelukt. Ik zei dat jullie geduld moesten hebben, maar aan zóveel geduld zat ik toen zelf ook niet te denken. Goed, hierbij dan eindelijk het laatste deel:

Wat ik erg jammer vond is dat ik niet die videocamera mee heb gekregen tijdens de race. Ik had het goed kunnen gebruiken als feedback voor mijzelf en daarbij hadden ze mooi materiaal gehad voor de coxswain clinics. Maar goed, wat dat betreft dus vooral pech voor hen.

Zoals eerder verteld, is de race dus heel goed gegaan. We hebben continu tempo 32, 32½ gevaren. Toen we de laatste bocht doorkwamen zijn we door een accentje "Mannenhalen" (zelf bedacht, werkt uitstekend) vanuit de haal naar tempo 34 geklommen en het laatste stuk zijn we nog omhoog geklommen naar tempo 36 en zo knalden we over de finish!

Toen we gedraaid waren zijn Marcel en Jeroen met hun riemen uitgestapt, zij gingen alvast met onze bus naar The Wolve Boathouse waar we de boot weer terug moesten brengen. Het uitroeien met zes man in een acht leverde verbaasde gezichten van de kant op en mensen namen zelfs foto's. Ik heb zelf tijdens het uitroeien vanuit mijn stuurplek foto's genomen, deze zet ik ook op de site.

Eenmaal weer aangekomen bij de start (tegenover The BU Boathouse) kwamen we allemaal skiffeurs tegen, waaronder Dirk, die nog even snel mochten aanleggen om hun boot leeg te gooien. Het was daar immers nog steeds rotwater en zo'n skiffje loopt wat sneller vol dan een acht. Aangelegd, boot overgedragen aan een andere crew, Dirk aangemoedigd, gedoucht etc. en toen in de bus met de riemen naar het finishterrein. Team Emke wilde namelijk nog even trainen en zij hadden zelf geen goede riemen gekregen, dus hebben ze die van ons gebruikt. We hebben nog wat rondgehangen en zijn toen gaan eten bij een Steakhouse.

Zelf was ik toen helemaal doodmoe, had door alle spanning last van mijn maag en ben ook in slaap gevallen op de terugweg naar huis (Ellen Kennely). Ik was niet de enige die sliep, Mark en Frank G. zaten achterin ook al te maffen.

Dirk is trouwens zesde geworden in zijn veld. Helemaal niet slecht, aangezien hij honderden meters teveel heeft geroeid doordat het bochtenwerk niet zo strak verliep (en dat is nog zacht uitgedrukt ).

Zondag zijn we naar The Harvard Boathouse geweest. Ellen is daar lid en roeide rond 11:15 uur haar wedstrijd. We kwamen daar trouwens alleen maar binnen, omdat we gasten waren van Ellen en kregen ook een mooie stempel op onze hand als bewijs van toestemming om binnen te mogen zijn. We hebben Ellen flink aangemoedigd, niet dat ze het nodig had hoor... ze won met 30 seconden voorsprong op de nummer twee.

's Middags ben ik met Henk en Jeroen Boston in geweest. Daar hebben we wat speedshopping gedaan, vooral bij The Gap. En wie kwamen we daar tegen? Franco, Nanja, Paolo en Aldo, heel toevallig en hartstikke gezellig! We zijn ook door Quincy Market gelopen. Dit is een hele lange hal met alleen maar eettentjes, ik kon mijn ogen niet geloven, zoveel soorten voedsel als je daar kunt krijgen! Ook zijn we even in Macy's geweest, een soort V&D, maar dan vijf etages hoog met achterlijk veel producten te koop. Je kunt daar zoveel kopen, dat je volgens mij niet eens een keuze kunt maken. Op de terugweg hebben we de metro gepakt. We waren net op tijd bij The Charles om Team Emke langs te zien zoeven. Zij hebben het trouwens erg goed gedaan, ze zijn derde geworden en dat is zeker geen slechte prestatie. Mark was dan ook erg tevreden en trots op zijn jongens!

's Avonds zijn we lekker thuis gebleven en hebben onder leiding van Arnoud een heerlijke maaltijd klaargemaakt en gegeten.

Maandagochtend zijn we nog even wat wezen speedshoppen en kwam de oude buurman van Ellen langs om gezellig een bakkie leut mee te drinken. We vlogen officieel om 14:18 uur, maar door vertraging hebben we een uur voor de startbaan staan wachten en dus deden we er wat langer over. Hierdoor moesten we in Washington even flink doorlopen om ons vliegtuig van 16:30 uur te halen. Door de invloed van Wilma hadden we een aardig windje mee en kwamen we een uur eerder aan op Schiphol (06:00 uur).

Eenmaal thuis ben ik lekker naar bed gegaan, ik had sinds 07:00 uur op maandag in Boston niet meer geslapen, dus ik was ook zo vertrokken. Ik ben dinsdag nog wel aardig beroerd geweest van de jetlag en het vliegtuigvoer, maar na veel slapen ging het woensdag alweer veel beter.

Terugkijkend op vorige week is het allemaal heel snel voorbij gegaan. Ik heb het ontzettend leuk gevonden en ben ook heel erg blij dat de mannen mij mee hebben genomen. Ik was nog nooit in Amerika geweest, dus naast de wedstrijd was het land en de cultuur ook best indrukwekkend. Van de wedstrijd heb ik als stuur veel geleerd en ervaring opgedaan. Kortom ik vond het helemaal te gek!

Mark, Frank G., Frank T., Henk, Franco, Arnoud, Jeroen en Marcel, jullie hadden vast wel door dat ik het ontzettend naar mijn zin heb gehad, maar toch nog een keer: SUPERBEDANKT voor de leuke week!!!

Anne Francine

PS: ik heb ook nog een cool t-shirt gekregen van de mannen, daar zullen jullie mij binnenkort wel in rond zien lopen... het is een t-shirt dat nogal opvalt door de kleur, maar dat vooral de waarheid spreekt... you'll see .